1961 – Bélgica

Nog zal de zomer zingen
Een diep ontroerend lied
Dat zachtjes zal versterven
Ons blijft alleen verdriet

De dagen vertragen en schuiven toe
De zomer wordt moe, oh, zo moe

Nu moeten wij gaan scheiden
Ons hart wordt stil en broos
Wanneer wij weer zien bloeien
September, gouden roos

Zodra in ‘t bos de eerste blaren vallen
En rode wingerd kluistert aan een raam
Als avondnevels in de dalen hangen
Dan weet ik dat de zomer is gedaan

Maar voor hij gaat, zal hij nog even dralen
Alsof hij ‘t afscheid wil betalen met…

Een gouden roos, september
Een laatste zonnezoen
Een merel fluit vol heimwee
‘t Refrein van een seizoen

Nog zal de zomer zingen
Een diep ontroerend lied
Dat zachtjes zal versterven
Ons blijft alleen verdriet

De dagen vertragen en schuiven toe
De zomer wordt moe, oh, zo moe

Nu moeten wij gaan scheiden
Ons hart wordt stil en broos
Wanneer wij weer zien bloeien
September, gouden roos

September, gouden roos

Aún cantará el verano
Una profunda canción
Que dulcemente se marchará
Y sólo la tristeza nos la recordará

Los días pasan despacio y se escapan
Del verano que está cansado, oh, muy cansado

Ahora nos tenemos que ir
Nuestro corazón queda tranquilo y frágil
Cuándo le veremos floreciente de nuevo
Septiembre, rosa dorada

Tan pronto como las primeras vidas se marchan de los bosques
Una roja hiedra trepa a mi ventana
Cuando las nieblas de la tarde se cuelguen en los valles
Entonces sabré que el verano acabó

Pero antes que se marche, permanecerá un momento
Como si quisiera pagar su despedida con…

Una rosa dorada, septiembre
Un último beso del sol
Un mirlo entona con nostalgia
La canción de la temporada

Aún cantará el verano
Una profunda canción
Que dulcemente se marchará
Y sólo la tristeza nos la recordará

Los días pasan despacio y se escapan
Del verano que está cansado, oh, muy cansado

Ahora nos tenemos que ir
Nuestro corazón queda tranquilo y frágil
Cuándo le veremos floreciente de nuevo
Septiembre, rosa dorada

Septiembre, rosa dorada